Aa

ไม่รู้จะไประบายกับใครดี
เพื่อนที่มันฟังอยู่ทุกวัน มันเบื่อแล้วอ่ะ ฮ่าๆๆๆ
มาบ่นคนเดียวดีกว่า

ตั้งแต่วันนั้นที่อะไรซักอย่างทำให้เรารู้จักกัน
เราเจอกันนับครั้งได้เลย
(สองครั้ง)
ปีกว่าๆเราเจอกันน้อยมาก
แต่ไม่รู้มีอะไร สิ่งใด มันดลใจ
ให้เรายังคงคุยอย่างสนิทใจกันอยู่

เวลาผ่านไป
แต่ความรู้สึกในใจมันยิ่งเพิ่มขึ้น
จากคำว่าคนรู้จัก...กลายเป็นคำว่าเพื่อน
จากคำว่าเพื่อน...ตอนนี้เราสนิทกันในระดับนึงแล้ว
ไปดูคอนเสิร์ต และทานข้าวด้วยกัน

เค้าคงมองในมุมของเพื่อน
แต่เรามันเริ่มจะหวั่นไหว มันเริ่มมีอาการแปลกๆ
ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าเค้ารู้แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น
มันต้องเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแน่ๆ
ทำใจลำบากจริงๆ

ตอนนี้
แค่ได้เห็นเธอมีความสุข
ฉันก็สุขใจไปด้วยแล้ว

อย่างนี้...เรียกว่ารักได้รึป่าว